مدلسازی اثر کیفیت روسازی و رفتار رانندگی بر انتشار آلاینده های ترافیکی مطالعه موردی محور قم - کاشان

این پژوهش چارچوبی یکپارچه برای ارزیابی نقش نگهداری روسازی‌های آسفالتی در کاهش انتشار آلاینده‌ها و ارتقای ایمنی ارائه می‌دهد. در این پژوهش با استفاده از داده‌های میدانی و مدل‌سازی رفتار رانندگان، الگوهای انحراف از مسیر حرکت رانندگان، نوسان سرعت و ترمزهای رانندگان در مواجهه با خرابی استخراج و به‌عنوان شاخص‌های رفتاری ورودی مدل‌های انتشار به‌کار گرفته شدند. برای تبدیل تغییرات رفتاری به مقادیر تقریبی انتشار (ذرات معلق، Co2،Nox ) و مصرف انرژی، ضرایب و روابط مستخرج از مطالعات پیشین در ادبیات موضوع و محاسبه انتشارآلایندگی های وسایل نقلیه به‌کار گرفته شد؛ بدین ترتیب ارتباط غیرمستقیم میان وضعیت روسازی، رفتارهای انحرافی رانندگان و بار آلایندگی کمی‌سازی شد. سپس چند سناریوی نگهداری پیشگیرانه (مانند لکه‌گیری موضعی و روکش سطحی) تعریف و اثر هر سناریو بر کاهش تولید آلاینده‌ها و کاهش احتمال رویدادهای ناایمن مدل‌سازی و مقایسه گردید. نتایج نشان می‌دهد اقدامات هدفمند نگهداری در نقاط با تراکم بالای انحرافات رانندگی می‌تواند موجب کاهش قابل‌توجهی در نوسانات سرعت، تعداد ترمزهای شدید و در نتیجه مصرف سوخت و انتشار آلاینده‌ها گردد؛ همچنین این اقدامات به‌طور هم‌زمان ریسک وقوع رفتارهای نامنطبق با ایمنی را کاهش می‌دهند. در نهایت، ادغام شاخص‌های انتشار و ایمنی در فرایند اولویت‌بندی نگهداری، چارچوبی عملیاتی برای تعیین بهینه منابع و تدوین سیاست‌های نگهداری سبز فراهم می‌آورد و با راهبردهای مدیریت زیست‌محیطی در بخش راه و حمل‌ونقل مورد استفاده قرار گیرد.