دانشکده مهندسی علوم زمین- دانشگاه صنعتی اراک- اراک- ایران
چکیده
تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر جایگزینی بخشی از سیمان مصرفی در بتن با مواد سیمانی مکمل بر عملکرد و اثرات منفی زیست-محیطی بتن صورت گرفت. بدین منظور، از طرح اختلاطهای بتن شامل درصدهای مختلف جایگزینی سیمان با ترکیبی از سیلیکا فوم و خاکستر بادی، و نیز مقادیر ثابت سنگدانههای ریز و درشت و سایر مواد مصرفی استفاده گردید. جهت بررسی عملکرد زیستمحیطی بتن، شاخصهای پتانسیل گرمایش جهانی (میزان انتشار کربن) و انرژی تجسمیافته (انرژی مصرفی) محاسبه و بررسی شدند. سپس، ارزیابی همزمان شاخصهای مذکور با شاخصهای مکانیکی بتن (مقاومت فشاری و مقاومت کششی) انجام شد. طبق نتایج، با افزایش درصد جایگزینی سیمان با مواد سیمانی مکمل، مقدار انتشار کربن از 353.48 به kg CO2/m3 251.17، و مقدار انرژی مصرفی از 2150 به MJ/m3 1486 رسیدهاست. بنابراین، نسبت به طرح اختلاط کنترل با کاربرد 100 درصد سیمان، 28.9 درصد کاهش در انتشار کربن و 30.8 درصد کاهش در انرژی مصرفی رخ دادهاست. به علاوه، با ارزیابی همزمان عملکرد زیستمحیطی و مکانیکی طرح اختلاطهای بتن از طریق نسبت شاخص زیستمحیطی به شاخص مکانیکی، طرح اختلاط با 35 درصد جایگزینی سیمان (25 درصد خاکستر بادی و 10 درصد سیلیکا فوم) به عنوان طرح اختلاط بهینه تعیین گردید؛ که به ترتیب حدود 31 و 29 درصد کاهش در انرژی مصرفی و انتشار کربن، و نیز 25 و 34 درصد افزایش در مقاومت کششی 28 روزه و مقاومت فشاری 28 روزه بتن را نتیجه دادهاست.
خطائی,بهنوش . (1405). کاربرد مواد سیمانی مکمل در بهبود عملکرد زیستمحیطی بتن در راستای توسعه پایدار. (e28769). مهندسی محیط زیست و توسعه پایدار, 1(3), e28769
MLA
خطائی,بهنوش . "کاربرد مواد سیمانی مکمل در بهبود عملکرد زیستمحیطی بتن در راستای توسعه پایدار" .e28769 , مهندسی محیط زیست و توسعه پایدار, 1, 3, 1405, e28769.
HARVARD
خطائی بهنوش. (1405). 'کاربرد مواد سیمانی مکمل در بهبود عملکرد زیستمحیطی بتن در راستای توسعه پایدار', مهندسی محیط زیست و توسعه پایدار, 1(3), e28769.
CHICAGO
بهنوش خطائی, "کاربرد مواد سیمانی مکمل در بهبود عملکرد زیستمحیطی بتن در راستای توسعه پایدار," مهندسی محیط زیست و توسعه پایدار, 1 3 (1405): e28769,
VANCOUVER
خطائی بهنوش. کاربرد مواد سیمانی مکمل در بهبود عملکرد زیستمحیطی بتن در راستای توسعه پایدار. مهندسی محیط زیست و توسعه پایدار, 1405; 1(3): e28769.